Naar de Fysio

Dinsdag 10 April ben ik naar de Fysiotherapeut geweest om de zwelling op mijn been te laten bekijken. Ondanks dat de zwelling al redelijk was afgenomen, bleef er veel drukpijn over.

De Fysiotherapeut had een stagiere meelopen, dus ik werd door 4 paar ogen grondig geïnspecteerd.
In eerste instantie dacht de Fysio dat er sprake was van een ruptuur, oftewel scheuring van een spier, maar   dan had de zwelling moeten toenemen en er verkleuring op moeten treden. Dat was bij mij niet het geval.
Wat het dan wel is, bleef een beetje in het midden. Ik heb geen beperkingen en ook mijn knie werd bekeken, ook daarin zaten geen bewegingsbeperkingen of pijntjes. Dus de schade lijkt beperkt, hoewel er maar zo wel sprake kan zijn van een scheurtje.

Mogelijk kan dit te maken hebben met de kou en natheid van afgelopen Maandag, ik heb vrij lang buiten gestaan in een korte broek, en mijn warming-up, was nu eenmaal niet erg volledig geweest. In combnatie met een week rust, kan dit fataal zijn geweest. Maar het blijft gokken.

Mijn been werd net boven de knie ingetaped met pleisters (gaat leuk worden met het weghalen en de beharing) en verder blijft het afwachten.

Ik ben wel heel erg gefocused op genezing en hou om deze reden dan nu ook volledige rust. Zelfs het sporten op de hometrainer en crosstrainer smorgens, buik- en krachtoefeningen zijn tot nader order opgeschort. (Wat een gemis trouwens als je dat gewend bent).
Ik ben zo gefocused, omdat Loopmaatje Ron een startbewijs heeft kunnen bemachtigen voor de Marathon van Rotterdam, die aanstaande Zondag al wordt gehouden.
Normaal gesproken natuurlijk absoluut onhaalbaar, maar mijn leven kenmerkt zich door veerkracht en redelijk abnormale genezingen. (Door een skateboard ongeval zou ik volgens artsen mogelijk niet eens meer gewoon kunnen wandelen zelfs.) Ergo, mij verbaasd niets, en ik wil er alles aan gedaan hebben om deze kans open te houden. Want een marathon (uit)lopen, dat zal ik.

Vrijdag kan ik terug komen bij de Fysiotherapeut en dan mag hij het zeggen of ik Zondag van start ga.
Donderdagavond ga ik een kort herstelloopje doen en bepaal ik al voor mezelf of er uberhaupt een kans is, 42,2 kilometer is namelijk geen kort loopje in de buurt.
Dat ik, mocht het gaan lukken, dit keer voor een lange tight en knieband zal kiezen is duidelijk.

Vanmorgen was de zwelling voor zover ik kan zien helemaal weg, drukpijn is aanzienlijk minder. Ik hou dus alle mogelijkheden nog even open. Vanavond een verjaardag, dus moet ik erop letten niet teveel in één houding te gaan zitten en af en toe even de benen te strekken.

Mocht de marathon van Rotterdam niet gaan lukken, ga ik mij richten op een volgende. Later in het jaar wil ik een echte tijd neer gaan zetten in Amsterdam. Dit zal ik samen met een aantal loopmaatjes gaan doen, die ik via Twitter heb leren kennen. Je kunt ons volgen via de hashtag: #020groep op Twitter.

Deceptie (Marathon Utrecht)

Wat zeg je tegen iemand die zich maanden voorbereid heeft op een marathon en dan op de dag zelf halverwege af moet haken?

Dat moeten veel van mijn Twitter- en Facebookrelaties zich hebben afgevraagd. Gelukkig zijn zij over het algemeen gewoon recht door zee en leven ze gewoon mee. En zo heb ik dat ook het liefst. Het kan iedereen gebeuren als je sport en er is meestal wel weer een kans om het in te halen na een blessure.

Allereerst een kort verslag hoe ik de dag heb beleefd.
Het was veel mensen wel duidelijk dat ik behoorlijk wat spanning had de dagen voor de Marathon van Utrecht. Ik was dan ook vroeg wakker op tweede Paasdag en begon met een Koolhydraatrijk ontbijt (lees pannenkoeken met stroop, Kruidkoek, etc.), met veel water, bietensap en fruitdrank.

Omdat de Marathon al om 10:30 zou starten, had ik alles al de dag ervoor klaargelegd en hoefde ik alleen op de kleding te letten. Dat bleek niet zo'n eenvoudige opgave, omdat het met het weer nog alle kanten op zou kunnen gaan. Het regende licht s'morgens en was een graad of 5. Zou ik korte of lange broek nemen en zou ik een ondershirt onder het nieuwe Loopmaatjes shirt aan doen, en dan met lange of korte mouwen. Ik besloot alles in mijn tas te doen en weg te gaan in Korte broek, Loopmaatjes shirt met een dun ondershirt.

Op Twitter was het druk die morgen op 2e Paasdag, veel Loopmaatjes bleken al vroeg op te zijn en sommigen van hen beloofden zelfs langs te komen in Utrecht om mij en andere lopers, die in Utrecht zouden starten aan te moedigen.

@Loopmaatjes shirt en startnummer

In Utrecht aangekomen vond ik snel een plekje voor de auto en besloot de Jaarbeurs even in te gaan om nog een keer wat overtollig vocht kwijt te raken en even rond te kijken. Met nog een half uur te gaan, ging ik terug naar de auto en besloot het tenue aan te houden dat ik had uitgekozen. Ik deed de hartslagband om, horloge en footpad. En natuurlijk mijn telefoon, waar voor deze loop ook livetracking was geactiveerd door Koen van Looptijden, zodat mensen ook konden volgen waar ik precies liep. Het was nog wel een betatest, maar het idee alleen al vond ik enorm leuk.

Ik deed een (te) korte warming-up, ik had de hele week rust genomen i.v.m. de knie en moest dus alle spieren weer even rekken en strekken. Het was wel enorm koud en nat in de korte broek tijdens de warming-up. Bij de rekoefeningen voelde ik een "knoopje" zitten in mijn rechter bovenbeen en eentje in mijn linker kuit. "Loop ik er wel uit straks", dacht ik en liep door de Jaarbeurs heen naar de Croeselaan, waar we zouden starten.

Hier nog op snelheid

Met nog 10 minuten te gaan, begaf ik me naar het startvak oranje, dat bleek al aardig vol te zijn en ik sloot achteraan aan. Ik had van loopmaatje Ron een wegwerp Poncho gehad die nu goed van pas kwam tijdens het wachten. Bij het passeren van de startlijn drukte ik de app van Looptijden aan en liep met de meute mee in een rustig tempo. Ondertussen gooide ik de Poncho weer weg in een bak die daarvoor bedoeld leek te zijn.

Omdat ik achteraan startte, liep ik tussen mensen die behoorlijk lager tempo liepen dan ik wilde, en ik vond dat wel goed. Niet te snel starten, dacht ik nog. Mijn warming-Up was niet geweldig en te snel van start gaan is nu eenmaal mijn grote valkuil. Naarmate er meer ruimte kwam, zag ik op een gegeven moment de ballonnen van de Hazen met de tijd van 04:15. Dat was niet de tijd die ik wilde, dus ik ging er voorbij. Ik had natuurlijk wel wat speling, omdat ik ver achter de hazen was gestart. Op een gegeven moment stopte de app met de snelheid en kilometers door te geven. Op zich niet heel erg want de informatie had ik op het horloge ook. Ik wist niet dat alles was gestopt op dat moment.

In het Maxima Park

Ondanks de gevoeligheid in been en kuit, die maar niet weg wilde gaan in de eerste 5 kilometer, liep ik makkelijker dan ik ooit had gedaan. In een tempo van ca 11,3 km, liep ik met een hartslag van net 145-150. Dat was een goed teken, want ik zat daarmee in een zone die ik uren zou kunnen volhouden.

Bij de 10 kilometer zag ik de ballonnen van de hazen met 4:00 en ging achteraan de lange sliert lopen het Maxima park in. Lastig was dat ik onderweg moest urineren, toch teveel gedronken te kort op de start wellicht, vroeg ik me af. Anyway, ik kon weer een inhaalrace beginnen, en liep weer naar de hazen toe. Dat ging opnieuw erg makkelijk en bij de 15 kilometer was ik weer bij de groep en genoot van het gemak waarmee ik deze dag liep.

Bij het 22 km punt

Toch werd de pijn in mijn rechter bovenbeen, net boven de knie, steeds erger. Net boven de knie begon een zwelling te ontstaan. Bij de 22 kilometer voelde ik dat het niet meer goed kon komen en wilde uitstappen. Doordat ik net een bekende zag (Bedankt nog voor het aanmoedigen Marek) ging ik toch nog even door, met een pijnstiller. Bij de 23 kilometer bleek dat een foute keuze, mijn hele been was stijf geworden en ik moest opgeven.

Ik twitterde even snel wat er gebeurd was, zodat eventuele volgers niet zouden denken waarom blijft hij nu stilstaan, niet wetende dat ook de livetracking van de Looptijden app inmiddels niet meer werkte.

Een arts die toevallig stond te kijken, keek even naar mijn been en bevestigde dat het een goede beslissing was om te stoppen, de zwelling was een complete tennisbal geworden en de pijn was enorm. Ik strompelde verder in de hoop vervoer te vinden. Dat vond ik ook bij een aardige man en vrouw, die mij terug naar de Jaarbeurs terug hebben gebracht, waarvoor uiteraard enorm veel dank! In de auto belde Loopmaatje Ron nog even hoe het ging. Hij was mij zelfs gaan zoeken. Bedankt nog daarvoor!

Terug gekomen bij de Jaarbeurs ben ik maar zo snel als mogelijk naar huis gegaan en zag de lopers van de Halve Marathon, waaronder Loopmaatje Ronald op de tv langskomen. Dit viel niet mee.

Zwelling boven mijn knie

In de avond op Twitter vroegen dus vele twittervrienden wat er nu precies gebeurd was en hoe het nu ging, dat waardeer ik dus enorm in deze fijne mensen. Ze balen en leven gewoon mee. En zo hoort het ook, niet verschuilen als het tegenzit. Ik ben daarom ook ontzettend blij voor al die mensen die hem wel hebben uitgelopen en natuurlijk geld dat ook voor de andere afstanden! En een geval in het bijzonder, een bijzondere dame die een enorme prestatie leverde en vandaag bestraald zou gaan worden.

Ook Loopmaatje Martin belde nog belangstellend op, aan hem ook even het hele verhaal verteld hoe ik het heb beleefd. Fijn is dat toch!

Anyway, het is niet wat ik ervan had gehoopt, maar we gaan gewoon verder, misschien duikt er wel een leuke marathon op, die ik alsnog kan proberen uit te lopen. We zullen het meemaken.

---

The Day Before

Het is nu zondag 08-04-2012, de dag voor mijn eerste marathon.
Vandaag is de laatste rustdag in een rij van zeven dagen zonder hardlopen. Deze periode viel niet mee, maar ik voelde goed dat mijn lichaam het wel nodig had. Dan maar liefst voor de marathon, zodat alles goed hersteld is en ik goed ben uitgerust.

De rustweek

De afgelopen dagen kenmerken zich het beste als een groot gemis. Het lijkt inderdaad zo te zijn dat Hardlopen verslavend is, het lijkt op stoppen met roken. De eerste dagen zijn echter bij het ontwennen van nicotine het ergst, bij rustdagen van het hardlopen is dit rond de vierde dag.

De eerste vier dagen kwamen er allerlei kleine pijntjes uit, zoals de welbekende kniepijn in de linkerknie, maar ook scheenbenen, bovenbenen, Hamstrings en enkels gaven aan dat er toch blijkbaar wat overbelasting was ingeslopen.

De weken voor de rustweek had ik het aantal kilometers opgeschroefd van ca 40 kilometer in de week, naar meer dan 60 kilometer in de week, en dat is een toename van 50%.

Taperen

Het taperen berust op een aanzienlijke afname van de trainingsintensiteit, gecombineerd met een manier van stapelen van koolhydraten naar de marathon toe. Van maandag tot en met donderdag heb ik ervoor gekozen om zoveel mogelijk koolhydraat-arm te eten en zoveel mogelijk eiwitten te nuttigen om de spieren en gewrichten goed te laten herstellen. Mijn lichaam reageerde hier erg goed op, geen energieverlies en heb ondanks de afwezigheid van zaken als brood, Pasta, Rijst en Aardappels niet echt honger gehad. Ik heb in deze dagen wel iets minder calorieën genomen, en kwam uit op ca 2200 kilocalorieën op een dag.

Op vrijdag ging het roer om en kwam het koolhydraatrijke voedsel naar voren. Dus aan de Pasta, brood, noten etc. Ook ging het aantal calorieën weer omhoog.
Op zaterdag en zondag is het echte stapelen en zijn er veel pannenkoeken gebakken en met flink wat stroop genuttigd. De zaterdag kenmerkte zich door meer dan 3500 kilocalorieën te eten.











Beweging

In de tussentijd echt goed rust gehouden en alleen op dinsdag een flinke wandeling gehouden van één uur in een redelijk tempo, om de verbranding en metabolisme niet in te laten slapen. Van maandag tot en met vrijdag wel smorgens intervallen gedaan op de hometrainer en crosstrainer, zodat de hartspier goed gestimuleerd bleef. Daarnaast de buikspieroefeningen bijgehouden.
Meer heb ik niet gedaan aan sport, alleen de wandelingen van 30 minuten tussen de middag, voor de broodnodige bloedtoevoer naar de hersenen op werkdagen :)

Gewicht

Dat deze techniek de gekste dingen doet voor je gewicht mag duidelijk zijn. Het zijn de dieëten die zo ontzettend fout zijn om af te vallen en het jo-jo effect tot gevolg hebben. Doordat ik dagelijks gewogen heb, is er een mooi tabelletje van te maken:

Maandag      76,2 kg
Dinsdag        75,8 kg
Woensdag    75,5 kg
Donderdag   74,2 kg
Vrijdag         73,8 kg
Zaterdag       74,5 kg
Zondag         76,1 kg

Ben benieuwd waar dit op de marathondag zelf zit, iets boven de honderd kilo of zo :)

Verder voel ik wat kleine verkoudheidsverschijnselen, die ik probeer te pareren met vitaminen, want dit kan ik nu net even niet gebruiken. Ook wat kiespijn speelde op, hopen maar dat het niet doorzet.

Emotioneel

Emotioneel gezien is het ook wel een bijzondere week geweest, het komt nu echt dichterbij en iedereen in mijn omgeving en ook de mede hardlopers, die ik vooral via twitter heb leren kennen, leven mee. En dat is een fijn gevoel aan de ene kant, maar aan de andere kant schept het ook wel een soort verplichting om niet al te laat binnen te komen. (En natuurlijk allerleerst de marathon uit te lopen).

Schema

Ik heb besloten op een schema weg te gaan van 11 km/uur als gemiddelde snelheid. Met wat verval aan het einde zou dit goed moeten zijn voor een tijd onder de 4 uur. Theoretisch zou ik dit moeten kunnen op basis van mijn trainingstijden van de afgelopen periode en de PR's op andere afstanden. Maar dan is het wel zo dat de marathon zich niet laat vergelijken met andere tijden, roepen de "kenners" en de "ervaringsdeskundigen". Aangezien ik niet tot een van deze categorieën behoor, mag ik nog fouten maken. Een echte prestatie wil ik neerzetten in Amsterdam verder dit jaar. Hiervoor ga ik opnieuw trainen en dat keer samen met een zeer serieuze (maar gezellige) groep. Je kunt ons volgen op twitter via de hashtag: #020groep. Maar eerst hebben we allemaal onze eerste marathon dit jaar nog, de meesten lopen in Rotterdam en ik dus in Utrecht.

De eerstvolgende blog zal na de marathon zijn, dus ik hoop dat er geen gekke dingen gebeuren en ik met trots kan vertellen dat ik "hem" uitgelopen heb!

Volgen

Mocht je komen kijken en je ziet iemand lopen in een donkerblauw @loopmaatjes shirt met achterop: @michelbliek, dan ben ik dat en ik stel aanmoedigingen zeer op prijs!

Op naar de marathon van Utrecht (4) De laatste loodjes

De laatste loodjes zijn het zwaarst, een oud gezegde dat vaak maar al te waar is. Over ruim een week staat voor mij de allereerste marathon voor de deur in Utrecht. Een week later lopen veel van mijn loopvrienden in Rotterdam een marathon. Maar de voorbereiding ging voor beide groepen redelijk gelijk op.

Ik heb er heel lang een hard hoofd in gehad om daadwerkelijk in een echte marathon van start te gaan, 42.195 kilometers afzien. En dat allemaal voor de lol. Nu het dichtbij begint te komen, merk ik dat alle trainingsinspanningen wel op zijn plaats beginnen te vallen. De laatste weken gaat de snelheid omhoog. En niet een beetje, maar met behoorlijke stappen. Op het moment van schrijven van deze blog zitten er deze maand meer dan 213 kilometers op, voor mijn doen heel veel. Maar zoals gezegd ook de snelheid is met stappen omhoog gegaan. Om maar even een vergelijk te trekken. In een training passeer ik nu ongeveer in  00:45:58 het 10 kilometerpunt, en dat is 2,5 minuten sneller dan mijn PR in een officiele wedstrijd. De 21 kilometer red ik in 1:45:12 (PR 1:47:11). De inspanning die ik dan moet leveren is ook wel hoog, maar ik ben niet echt buiten adem.

Afgelopen weken heb ik ook enkele malen in een voor mij heel relaxed tempo wat lange duurlopen gedaan van iets onder de 9 km per uur met Loopmaatje Ronald Brak. En ook dat draagt aanzienlijk bij heb ik gemerkt. het blijft een rare sport, waarin doseringen van inspanningen en snelheden alles lijken te zijn.

Het aantal kilometers in de weken voor de marathon zijn aanzienlijk, maar nog erg laag in vergelijking met een aantal Loopmaatjes, die rustig per week het dubbele lopen. In de voorbereiding naar de volgende marathon (Amsterdam 2012) ga ik eens kijken of dit bij mij ook nog verder omhoog kan of moet.

Aankomend weekend is het laatste weekend dat ik ga trainen, en dat gaat de laatste duurloop worden. Niet langer meer dan ca 21 kilometer, omdat de week erna al de marathon van Utrecht op het programma staat.
Donderdag nog een beperkt tempoloopje, maar ook dan mag ik niet meer voluit gaan. Het trainen zit erop en de vorm gaat nu echt niet verder meer vooruit. De laatste week rusten gaat nog het meest lastig worden. Ik heb nog geen idee hoe ik dit ga inrichten, want ik wil wel wat blijven bewegen natuurlijk, misschien fietsen of wandelen, ik zie nog wel.

Vandaag kwam het startnummer binnen voor de marathon van utrecht, een teken dat het nu toch wel erg dichtbij gaat komen. Misschien dat ik de laatste rustweek nog wel een soort dagboekje bij ga houden hier :)

Wel ontzettend leuk dat de app van Looptijden nu ook de hartslag registreert, ik ga daar in de voorbereiding naar de marathon van Amsterdam nog veel steun aan krijgen!

Mijn eerste marathon staat op de stoep, dat had niemand toch een paar jaar geleden durven te denken, toen woog ik nog over de 100 kilo en rookte ik nog 2 pakjes sigaretten per dag.

Je kunt veel, als je maar echt wil 

Even er tussen uit

Afgelopen dagen zijn we er lekker even tussenuit geweest in een vier sterren hotel in Harderwijk. Ik zeg het maar zoals het is: ik ben razend slecht met ontbijtbuffetten. Zo'n beetje alles dat er staat werk ik naar binnen, en als het smaakt, dan volgt er nog een portie. Zo komt het niet zelden voor dat ik begin met roerei, spek, worstjes, pannenkoeken en al dat soort gerechten om via tig broodjes te eindigen met vers fruit en yoghurt. Mwoah dat er dan inmiddels zoń 1500-2000 kilocalorieen in zitten, mag geen wonder heten. Sávonds gaan we dan gewoon weer verder met een x-gangen menu uiteraard :)  En ik kan het best nog wel hebben ook gelukkig, maar ik had me dus wel voorgenomen, minimaal één keer te gaan hardlopen.
Dat werd dus vandaag in de Harderwijkse bossen. Jolanda ging ook hardlopen, maar we besloten vanwege het tempoverschil ieder een eigen kant op te gaan. We zijn eigenlijk altijd heel vroeg wakker en dus stonden we al voor 07:00 bij 2 graden buiten in ons hardlooptenue.

Wat is dat lekker zeg dat dauwtrappen, hele stukken door mul zand, naar boven, naar beneden, naar links, naar rechts en mooie trailpaadjes. Ik had het reuze naar mijn zin. We hadden wel afgesproken niet te lang te gaan lopen, omdat we ook nog wilden ontbijten en niet al te laat richting huis wilden om thuis de schade te ontdekken die de kinderen in onze afwezigheid wel weer zouden hebben aangericht.

Kilometer na kilometer liep ik dieper het bos in, totdat ik met veel geritsel een hele groep herten langs zag schieten op ca 25 meter, wat is dat gaaf zeg! Dit gebeurde even later weer, maar nu stonden ze in de verte op het pad te kijken hoe ik dichterbij kwam. Vlak voordat ik er was, stoven ze er weer vandoor.

Op het midden van de route kwam ik bij een gebied waar allerlei geiten en schapen stonden te grazen, ook een heel mooi gezicht. Ik wist ongeveer wel welke kant ik op moest en volgde voor alle zekerheid een paadje dat niet ver van een doorgaande fietsroute lag, om in ieder geval nog bij het ontbijt aan te kunnen schuiven.

Het werd ruim 12,5 kilometer buffelen en voldaan kwam ik terug op de hotelkamer waar mijn ega al binnen was. Zij had er ruim 5 kilometer op zitten in 35 minuten, ik liep ongeveer dubbel zo lang.
Na de douche lekker weer aan het ontbijt en omdat de eerste 1000 kilocalorieen van de dag al verbrand waren, kon er weer lekker veel naar binnen.

Het was een heerlijke ervaring, wat mij betreft voor herhaling vatbaar en jammer dat we niet bij een bos wonen! De voorbereiding voor de marathon op 9 April 2012 gaat dus nog steeds redelijk volgens plan. Deze week nog een interval loop op donderdag en de laatste duurloop op zondag. Omdat ik nog steeds veel kilometers achter loop op schema, doe ik er misschien nog wel eentje extra deze week.
Daarna wordt het taperen, afbouwen dus!

Details van een tijd

Afstand

12.566 m

Tijd

01:12:50

Snelheid

10,35 km/u

Calorieën

955 Kcal.

De vorm van de dag

Vandaag 15 maart 2012 stond er weer een wat langer temporondje op het programma, thuis gekomen direct omgekleed, zodat ik nog net met licht kon lopen. Wat een mooie dag was het vandaag. Omdat ik een groot deel van de dag in de auto had gezeten, leek ik net een jonge hond die los gelaten werd. De eerste kilometer dacht ik rustig aan te doen, maar ik hoorde de tijd van 13,52 km/u oftewel een pace van 04:26 in mijn oor uit de Looptijden app. Dat kon niet waar zijn, maar mijn horloge gaf nagenoeg hetzelfde aan. Op dat moment bedacht ik me me gewoon een keertje stuk te lopen, ook dat is een goede intervaltraining :)
Ik besloot dit tempo net zolang te lopen totdat het echt niet meer zou gaan. Dan een stukje te gaan wandelen en rustig verder uitlopen. Maar op een of andere manier kon ik het tempo volhouden. Ik vond een comfortabele manier van lopen door volledig op de voorvoet te landen, iets voorover gebogen en de benen met korte passen neerzettend. En dat kostte minder energie en dus ging het harder. Ik hoorde bijna continu tijden van midden in de 12 tot hoog in de 13 en versnelde zelfs nog een keer behoorlijk en hoorde een keer boven de 14 km/uur voorbij komen. Dat was wel een stunt. Het 10 kilometerpunt passeerde ik in de 46 minuten. Ik kon het niet geloven, mijn PR in de wedstrijd is namelijk 48:46. Ik liep gewoon in hetzelfde tempo door en haalde een aantal medelopers met zoveel gemak in, dat ik het eng begon te vinden. Wat had ik gegeten, gedronken, wat deed ik anders dan anders? Waarschijnlijk is het gewoon de temperatuur, lekker in de korte broek bij 18 graden en de zomerkolder in de kop. Of toch een betere techniek, progressie van de trainingen, de vorm van de dag? Wie zal het zeggen, maar wat een kick geeft dit, dit wil ik vaker meemaken!
Ik kwam uiteindelijk thuis in 50:49 en had met een gemiddelde snelheid gelopen van 13:39. Helaas wel nog een foutje gemaakt met opslaan, waardoor de tijd nog minuten lang door bleef lopen, maar dat liet zich nog corrigeren doordat in de tabel wel de juiste tijden staan.

Al met al een heerlijk rondje hard gelopen en het vertrouwen voor de marathon van Utrecht op 2e Paasdag stijgt!

Heilige huisjes

Vandaag, zondag 11 Maart 2012 stond er een lange duurloop op het programma. Omdat ik mijn telefoon opnieuw had geinstalleerd, moest ik ook weer nieuwe muziek er op zetten. Ik besloot speciale running muziek mee te nemen, om goed in de stemming te komen. Ik zou ongeveer 21 a 22 km gaan lopen, maar hield de optie open wat langer te gaan, mocht het allemaal erg goed aanvoelen.

Buiten was het heerlijk weer, de zon kwam in de vroege ochtend al door en de dauw was goed te zien. Ideaal loopweer dus. Ik besloot een mooie route te lopen, die ik al vaker had gelopen. De route liep door een aantal mooie dorpen in de gemeente Lopik. Het voelde allemaal direct erg goed en ik besloot gewoon om lekker te gaan lopen met het tempo dat ik nodig heb om de Utrecht Marathon onder de 4 uur te lopen.

In Utrecht zal uitlopen het belangrijkste doel worden, maar wat zou het stoer zijn om de eerste marathon direct al onder de 4 uur te voltooien. Nou ja hiervoor is een gemiddelde snelheid nodig van 10.60 km/uur.

Het werd een heerlijke loop in een ontzettend mooi ochtendzonnetje bij een ideale temperatuur van zoń 11 graden. Wat is de natuur toch alweer mooi aan het worden richting de lente. Het werd een gemiddelde van 10,8 km/uur.

Ik blijk dus in staat om een rustige start te maken en wat sneller te gaan aan het einde van de loop. Na bijna 2 en een half uur kwam ik weer thuis aan, en dit keer helemaal niet zo moe. Ik begin er steeds meer in te geloven, die vier uur grens is zeker niet heilig voor me, maar toch, stiekem.........

---

RT

11

Training, 26.303 m, 02:26:19

Rondje in marathontempo (10,8) in voorbereiding op de marathon van Utrecht. Ging prima in het zonnetje! Negatieve split gelopen.

Snelheid: 10,79 km/u, Max. snelheid 12,10 km/u, Kcal: 1999 Kcal.