Op naar de Marathon van Utrecht (2)

Dom Dommer Domst (en een Runners High)

Zoals in de vorige Blog al verteld ben ik op weg naar de marathon van Utrecht in April van dit jaar.
Enige tijd geleden heb  ik besloten om niets aan het toeval over te laten en een goed schema te volgen via looptijden.nl.
Deze week heb ik keurig de eerste intervaltraining afgewerkt volgens het schema. Het was afzien om zoveel snelheid te maken en mijn lichaam protesteerde dan ook behoorlijk. Na 8 kilometer was het op en heb ik de training afgebroken met een goed en voldaan gevoel.
Vandaag 08-01-2012 stond er een duurloop van 2 uur op het programma. 

Ik voelde me erg goed en hield er stiekem rekening mee dat de duurloop wel iets langer zou kunnen worden. Daarom gingen er enkele energierepen en gels in de gordel mee, zodat er onderweg nog wat energie toe te voegen was. Ook het ontbijt zat vol met koolhydraten en voor alle zekerheid een flink glas bietensap voor de hoognodige zuurstof in de spieren.

De eerste kilometers voelde stram in de benen, dat kwam denk ik nog door het aanzetten in de intervaltraining van enkele dagen ervoor.

Ik besloot op een zeer rustig schema weg te gaan van gemiddeld zo'n 10 kilometer per uur. De kilometers volgenden elkaar op tijdens een hele mooie droge dag bij een temperatuur van 8 graden.

In mijn route zaten enkele punten waarop ik de weg weer richting IJsselstein kon nemen, mocht het moeilijk worden. Na 12 kilometer kwam het eerste dilemma punt en ik besloot door te lopen, bij 17 kilometer de volgende, ik wist dat ik ongeveer 10 kilometer van huis was,  en rende door, wetende dat de duurloop van vandaag dus niet onder de 27 kilometer kon eindigen. Omdat ik had begrepen dat het ook tijdens een duurloop slim is om af en toe tempowisselingen door te voeren, deed ik dit keurig en versnelde korte tijd naar 11,5 km per uur voor ongeveer 10 minuten. Energie zat, want het voelde goed. Moest wel af en toe een sanitaire stop maken, want ik had gewoon teveel gedronken voor aanvang van de loop omdat ik wist dat ik maar één liter onderweg mee kon nemen in de gordel.

Mogelijk waren het de versnellingen, mogelijk was het de doorbrekende ochtendzon, mogelijk was het de beslissing zo ver te lopen, ik weet het niet precies, maar bij ongeveer 23 kilometer kreeg ik ineens het gevoel dat ik de rest van mijn leven wel kon blijven rennen. Ik heb erover gelezen, het heet Runners High en het voelt alsof je de hele wereld aan kan. (Dit is niet zo, maar daar kom ik later op terug).

Ik probeerde me in te houden, maar kon niet vermijden dat ik enkele kilometers versnelde en dus boven het schema ging lopen. Langzaam zakte ik terug naar de beoogde 10 kilometer per uur. Ondertussen liep ik nog steeds lekker op de speciaal voor deze rustige loop uitgekozen muziek. Meestal veel uptempo, dit keer de verrichtingen van de kandidaten van The Voice.

Bij 28 kilometer sprong hij ineens om de hoek, de spreekwoordelijke man met de hamer. Ik wist het van een eerdere keer en was gek genoeg door de "Runners High" toch heel erg verbaasd. Ik had mijn  energierepen al eerder opgebruikt en nam de laatste gel en wat water. Mijn lichaam besloot het op te geven en met heel veel moeite kon ik blijven rennen met zo'n 9 kilometer per uur. Harder was geen optie meer. Zelfs mensen die de hond uitlieten, bejaarden met rollator en langswaaiende blaadjes gingen voor mijn gevoel sneller. Ik vond mezelf erg dom, dommer en domst door zover te gaan op dat moment.

De laatste 7 kilometer naar huis waren loodzwaar, ik wist dat als ik zou gaan wandelen ik niet meer zou kunnen hardlopen en sukkelde met een lage snelheid en vreselijke lichaamshouding terug naar huis. De Zendmast kwam maar langzaam dichterbij. Uiteindelijk stond ik voor de voordeur en de eerste woorden die ik zei toen ik binnenkwam waren: Laat maar zitten die marathon, die ga ik nooit redden.

Na de douche keek ik vol belangstelling in het schema, dinsdag en donderdag mag ik weer een interval en volgende week zondag weer een lekker lange duurloop. Ik heb er nu al zin in. En in februari wacht de 30 km van Schoorl, ach die is ook wel te doen.

Details van een tijd

Afstand

35.567 m

Tijd

03:39:41

Snelheid

9,7 km/u

Calorieën

2703 Kcal.

Op naar de Marathon van Utrecht (1)

Dillemma's 

Zoals in een eerdere blog al vermeld heb ik me ingeschreven voor de marathon van Utrecht op 09 April 2011. Oorspronkelijk was het doel gesteld op de marathon van New York in 2013, het jaar dat ik vijftig hoop te worden (oud he).
Omdat ik veel meer plezier aan het hardlopen ben gaan beleven dan ik heb kunnen voorzien komt er nu een nieuw tussendoel. Want de marathon in New York is toch wel zo bijzonder dat ik liever daarvoor alle mogelijke fouten al heb gemaakt, zodat ik in New York vooral kan genieten.

Over krap 4 maanden is het dus al zover, en het komt rap dichtbij. Daarom moesten de eerste beslissingen nu al genomen worden:

1. Schrijf ik me al definitief in?
2. Ga ik met een schema naar de loop toewerken of doe ik dat niet?
3. Stel ik me een tijd ten doel of wil ik hem gewoon uitlopen?

Dilemma's voldoende dus.
En dan hebben we het nog niet over de periode vlak voor de marathon. Ga ik doen aan Carboloading, Koolhydraat stapelen, bietensap, Pasta Party, Positief denken, geheelonthouding van alcohol, sex?
Allemaal zaken die we nog maar even vooruitschuiven totdat het echt gaat spelen. Nu eerst maar eens beginnen aan de voorbereidingen op de lange termijn. Vier lange maanden naar de 42 onvermijdelijke kilometers. (of moet ik zeggen één kilometer, maar dan 42 keer?).

1. De inschrijving is inmiddels gedaan dus die stap is inmiddels genomen, Ik kan niet meer terug en zeker niet nadat ik het hier openbaar heb neergezet :) Dus nu is het vooruitkijken..

2. Deze stap is inmiddels ook genomen, op 5 januari start ik met een schema dat ik heb gemaakt via de website looptijden. Door de app te gebruiken die de website aanbiedt (voor Android en Iphone) wordt ook de interval ondersteund, zodat je precies te horen krijgt wanneer je moet versnellen, wandelen etc. Echt een ideaal hulpmiddel dat ik iedereen kan aanraden.

3. Ik heb besloten weg te gaan op een tijd van 3:50:00. Een ambitieus doel omdat de gemiddelde snelheid over alle 42 kilometers boven de 11 km per uur zal moeten liggen. De halve marathon liep ik in  11,8 km/uur gemiddeld  (1:47:11) en ik heb nog 4 maanden om te trainen. Nou ja eigenlijk ben ik al best tevreden als ik binnen de 4 uur binnen ben, maar dat houden we nog even onder ons :)

Naast het feit dat ik me wel bewust ben dat het 4 maanden lang trainen is, gaat het vooral om genieten. En er zijn twee evenementen opgenomen in het schema. Groet uit Schoorl en de Afsluitdijkrun. Beide rond de 30 kilometer prestatieloop. Dat wordt dus wel druk de komende periode, zeker nu de dagen zo kort zijn en de duurlopen steeds langer worden. Maar we gaan ervoor, ik hou je hier op de hoogte van de vorderingen.

Laatste loop van 2011

Op oudjaarsdag 31 december stond alweer de laatste loop van 2011 op het programma. In Schoonhoven wordt jaarlijks de Oliebollenloop georganiseerd door Avantri.
Een recreatieve loop zonder electronische tijdsmeting maar wel met een heel mooi parcours en veel gezelligheid.

De Oliebollenloop kent diverse afstanden (2 - 6,4 - 10 - 15 km). Het inschrijven kan niet vooraf, maar in het Schoonhovens College liep de inschrijving vlot door en kun je je ook prima omkleden. Parkeren is geen probleem, evenals kleedkamers, douches en voldoende toiletten. Bij de inschrijving kwam ik mede IJsselsteiner Ron Daalhuizen tegen die ondanks wat ziekte toch aan de start verscheen.

De start zou oorspronkelijk om 11:00 zijn, maar werd een kwartier uitgesteld vanwege de drukte. Ook sloten de mensen aan voor de finishlijn in plaats van achteraan, waardoor het wat chaotisch werd aan de kop. Toen het startschot klonk duurde het enige tijd voordat de boel echt in beweging kwam. In de eerste kilometer lag het tempo heel laag, omdat de route smal was en de langzamere lopers vaak in groepjes naast elkaar liepen. Verderop in het poldergebied kwam er de ruime en kon langzaamaan iedereen een eigen tempo gaan lopen. En natuurlijk genieten van het prachtige buitengebied  tussen Schoonhoven, Bergambacht, Vlist en Stolwijk.

Ik had besloten om lekker recreatief te lopen en zo passend het jaar af te sluiten. Om die reden had ik ook voor de 10 kilometer gekozen in plaats van de 15. Na een kilometer of drie voelde het erg goed, de benen wilden vooruit en ik had veel lucht. In het huidige schema zou ik rond de 55 minuten uitkomen, maar omdat alles goed voelde versnelde ik naar zo'n 12 km/uur. Op de helft zag ik dat ik precies 26 minuten had gelopen. Voor me liep een groepje die een voor mij pittig tempo ging lopen en ik besloot aan te haken. Het tempo ging nu omhoog tegen de 13 km/uur. Met nog één kilometer te gaan was de energie grotendeels verdwenen en begon het vechten om het tempo vast te houden. Wat zeker ook niet meewerkte was dat ik ingehaald werd door een grijze mevrouw die duidelijk genietend van de omgeving mij in het grootste gemak voorbij liep. Dat blijft toch wennen :)

In de laatste kilometer kon ik het tempo niet meer bijbenen en zakte ik weer terug naar onder de 12 km per uur, maar een nieuw PR (was 51:17) zat er in. Helaas kwam er geen eindsprintje waardoor ik op de brutotijd net boven de 49 minuten uitkwam. Netto gaf het horloge 48:46 aan en ook nog 170 meter meer dan de 10 kilometer.

Over de start stond loopmaatje Ron Daalhuizen al uitgezweet te wachten, bijzonder want de laatstse berichten waren dat hij niet optimaal was qua vorm. Ook hij bleek een PR te hebben gelopen in 45:46. Wat een tijd zeg!



Al met al een leuke loop zo aan het einde van het jaar. Voor de kosten hoef je het niet te laten (4 euro voor de 10 km). Goed dan krijg je geen medaille of herinnering, maar er wel een goed gevoel en een mooie route voor.
Nu op naar 2012 en hopen op weer een aantal leuke en sportieve hoogtepunten.

Hardlooptijd informatie

Tijd00:48:46
Afstand10.000 m
Datum31-12-2011
WedstrijdOliebollenloop Schoonhoven

Vooruitkijken

2012

Zo aan het eind van elk jaar kijk je bewust of onbewust toch altijd even terug op het afgelopen jaar. Prive was het voor mij een erg goed jaar met vooral veel sportieve hoogtepunten. Ook is het koken dit jaar een erg leuke hobby geworden, waarin vooral gezonde ingredienten een plaats hebben gekregen.  

Maar even terugkijkend: In januari 2010 heb ik dus besloten in 2013 de marathon van New York te gaan lopen. Een doelstelling die toen nog ver weg leek. Als verstokte roker, met behoorlijk overgewicht en een zeer ongezond leefpatroon leek het een nagenoeg onhaalbaar doel.
Nu in December 2011 is het doel al veel verder dichtbij gekomen. Niet alleen omdat we al bijna twee jaar verder zijn in de tijd, maar zoals al eerder in deze blog verteld door radicale veranderingen in mijn (ons) leefpatroon.

Omdat de vorderingen toch wel wat sneller gaan dan ik had gehoopt, heb ik besloten de doelstellingen wat bij te stellen. In januari 2012 begin ik dus al de echte voorbereiding naar een marathon.
Dit gaat een thuiswedstrijd worden in Utrecht. En niet eind 2012, maar al in April.
Ik twijfel nog wel of het doel gaat worden deze marathon gewoon uit te gaan lopen, of stiekem toch een doelstelling neer te leggen om in ieder geval de eindstreep binnen de 4 uur (of nog eerder?) te halen. Ik schuif de beslissing gemakshalve nog maar even voor me uit.

De grootste afstand tot nu toe was een recreatieve zondagochtend loop van 30 kilometer in 2:51, dus wel onder een schema van 10 km per uur. Ik kan me alleen nog wel herinneren waar de pijnpunten zaten.

Bij ongeveer 18 kilometer de eerste dip, die met behulp van een energiereep en wat water overwonnen werd. Maar zoń 10 kilometer later was alle energie weg uit mijn lichaam en ik kan me herinneren dat het toen vechten werd. Daar hielp geen gel of energie boost me meer overheen.

Dus het gaat trainen worden en kilometers maken. Maar ook aan de “energiekant” de conditie moet gewerkt gaan worden. Dit zal door middel van vooral intervaltrainingen gerealiseerd moeten gaan worden. En alle ervaren marathonlopers wijzen me op een goed schema, dus ook daar zal ik aan moeten.

In ieder geval heb ik twee 30 kilometer lopen kort na elkaar “geboekt” in de voorbereiding om mijn lichaam eens goed te laten wennen aan de lange afstanden. Dit gaat in Februari gebeuren, zodat elke vorm van herstel ook nog mogelijk is.

12 Februari vindt zoals in een eerdere blog al gemeld, de “groet uit Schoorl” run plaats door de bossen en het duingebied. Het gaat afzien worden zo'n afstand door het moeilijke parcours, maar past erg mooi in de voorbereiding.

Op Zondag 26 Februari gaat er een 30 kilometerloop over de afsluitdijk plaats vinden. Een initiatief van een aantal twitteraars, die ik graag persoonlijk ga leren kennen. Na afloop is er pasta eten met z'n allen, ook dat is een leuk vooruitzicht.

Ik heb redelijk bewust twee zware lopen achter elkaar gepland, omdat dit dan een uitstekende graadmeting wordt hoe ik er voor sta. Hoop dat de blessures uit blijven in ieder geval :)

Daarnaast word het tijd om ook eens op een korte afstand een tijd neer te zetten. Dus ergens een 5 km lopen. Dit is wel eigenlijk tegen mijn principes, het kost veel moeite om naar de wedstrijd tie te gaan, een klein half uur te lopen en vervolgens weer naar huis te gaan. Ook een PR op de 10 kilometer mag wel weer eens aangescherpt worden. De komende tijd zullen we dit maar eens gaan realiseren.

Kortom het nieuwe jaar gaat een jaar vol sportieve uitdagingen worden. Hierbij mijn voorlopige kalender voor 2012:

Datum	Omschrijving	Status
31-12-2011	Oliebollenloop Schoonhoven	Gepland
12-02-2012	Groet Uit Schoorl Run (30 km)	Gepland
26-02-2012	Afsluitdijk	Ingeschreven
09-04-2012	Utrecht Marathon (marathon)	Ingeschreven
26-05-2012	IJsselsteinloop (halve marathon)	Ingeschreven

Ik twijfel nog aan de Florijn Winterloop op 07 Januari 2012, naar zeggen is dit een erg leuke loop die je zowel in 10 EM als 25 kilometer kan lopen.

2012 gaat hoe dan ook weer een jaar vol uitdagingen worden voor mij, op heel veel gebieden.

De ban gebroken

Op 17 December 2011 was het weer tijd voor een wedstrijd hardlopen.
Dit keer stond de Linschotenloop op het programma.
Ik had me al een tijd geleden ingeschreven voor de halve marathon. De eerste officiële wedstrijd voor mij op deze afstand. Eerder had ik al drie keer de tien kilometer gelopen en de tien Engelse miles op het mooie parcours van het Lint in Vleuten.
Omdat ik ten tijde van de inschrijving mijn eigen Championchip nog niet had, moest ik een huurchip kiezen. Hierdoor kreeg ik mijn startnummer niet thuis gestuurd. En dat heb ik geweten. Toen ik ruim op tijd in Linschoten aankwam, moest ik eerst ruim twintig minuten op zoek naar een parkeerplaats. Het was zo druk in Linschoten dat ik ruim tien minuten moet lopen naar de startplaats. De schrik was groot toen er ook nog een immens lange rij wachtenden stond om de start nummers af te halen. Opnieuw twintig minuten in de rij dus. Nadat ik mijn startnummer had gekregen, bleken ook de speldjes op te zijn, dus maar weggefrommeld in de kleding.
Ik ben nog even snel terug naar de auto gerend, om wat spullen weg te brengen en kwam dusdanig laat weer terug dat ik helemaal achteraan mocht plaatsnemen voor de start. Deze werd ook nog eens uitgesteld vanwege de vertragingen bij het afhalen van de startnumes.
Uiteindelijk na helemaal afgekoeld te zijn, klonk dan het startschot en na enkele minuten leek er beweging in te komen.
Het duurde enorm lang voordat iedereen kon lopen en na de start lag het tempo direct erg laag, onder de 9 kilometer per uur. Ik besloot geen halsbrekende toeren uit te halen over de smalle wegen langs het water en draafde rustig mee.
Omdat de wegen erg smal waren duurde het ruim zes kilometer voordat er wat gaatjes vielen en ik het tempo door mensen in te halen boven de 10 kilometer wist te krijgen. De volgende drie kilometer kenmerkte zich door hier en daar wat gaatjes, waardoor je erg wisselend liep qua snelheid en ik merkte dat dit veel energie kostte.

Ik passeerde het 10 kilometerpunt in 1:01, om troosteloos van te worden. Maar omdat het lopen wel erg makkelijk ging toch besloten het beste ervan te maken en er vol voor te gaan. Het tempo liep op naar zo'n 12 km per uur en ik begon in mijn ritme te komen. Bij het 15 kilometerpunt bleek ik al veel goed gemaakt te hebben van de tijd en versnelde nogmaals. De gemiddelde snelheid zakte nu niet meer onder de 13 km/uur, maar mijn hartslag ging wel vrij snel omhoog. Toch hield ik deze snelheid vol tot het einde en passeerde steeds meer mensen. De ruimte was nu ook veel groter. Met een laatste inspanning werden ook de moeilijkste kilometers over een eindeloze weg en tegen een straffe wind in, volgemaakt. Eindelijk was daar de finish. Op het scorebord stond nu 1:48:56. (Netto 1:47:11). En dat betekende dat eindelijk de ban doorbroken was, ik had nu gemiddeld 11.8 kilometer per uur gelopen in plaats van de 11.7 uit alle voorgaande wedstrijden. En ik ging makkelijk op deze eerste officiële halve marathon.

Je vraagt je alleen wel af, wat nu als ik vanaf het eerste moment tempo kon maken. Of liep ik me dan stuk? We zullen het niet weten, net als de Bietensap die ik de hele week gedronken had. Het nieuwe wondermiddel van hardlopers. Zou het geholpen hebben. Of niet? Het voelde wel alsof het makkelijker ging.

Ik ga me nu langzaamaan richten op mijn eerste marathon in April in Utrecht. Tussendoor nog een aantal hele leuke uitdagingen, zoals de 30 km van Groet uit Schoorl en de Afsluitdijkrun met een aantal hele leuke mensen die ik inmiddels van twitter ken. Maar eerst de oliebollenloop op oudjaarsdag in Schoonhoven maar. Die is gewoon leuk, of zal ik toch weer proberen.....

Tot de volgende blog, die ik met een vol glas bietensap ruim 10% sneller zou moeten kunnen schrijven dan de voorgaande.

Hardlopen met gemiddeld 11,7 km/uur

Hardlopen met gemiddeld 11,7 km/uur

Je denkt bij het lezen van deze titel misschien aan een Blog over een bepaalde uitdaging, een cursus, looptraining of wat dan ook.
Niets is minder waar, want het beschrijft in één zin mijn Looptijden tijdens wedstrijden hardlopen.

Inmiddels heb ik deze hobby of bezigheid of sport, zo je wilt, alweer een tijdje geleden opgepakt. Begonnen met een wens een flink aantal kilo's kwijt te raken ben ik begonnen met te joggen en dat is inmiddels wel echt een dingetje geworden. Ik doe daarom ook mee aan officiele wedstrijden en prestatielopen, gewoon omdat ik het kan.

Ook actief op twitter, facebook en Google + leer je dan steeds meer mensen kennen niet op geografische gronden, maar op interessegebieden, lang leve het internet dus.
Allemaal mensen die bijvoorbeeld ook hardlopen als hobby hebben en het beste hieruit willen halen met trainingen, speciale schoenen, gels en energierepen en vooral veel verschillende trainingsschemaś en methoden.
Met de meeste zaken heb ik inmiddels al wel kennis gemaakt. En heeft het effect hoor ik je al vragen: Nou nee, totaal niet :). En dan kom ik dus weer terug op de titel van deze Blog.

Na een half jaar van opbouwen van conditie het vergallen van een knie, enkel en allerlei andere leuke ongemakken werd het mijns inziens tijd om eens een wedstrijd te gaan lopen. Dat werd de IJsselsteinloop in mijn woonplaats IJsselstein. Lekker dicht bij huis en mocht de situatie zich voordoen, kun je dan ook eenvoudig na de finish naar huis kruipen.

11-06-2011 IJsselsteinloop (10 km) 00:51:21 10.000 m 11,7 km/u

Nou dat viel nogal mee, ondanks wat dipjes, niet alles gegeven voor mijn gevoel en de beoogde tijd van 60 minuten werd aan gort gelopen. Ik zag mezelf dan ook op mijn 47e levensjaar als het nieuwe grote talent op hardloopgebied. Dat beloofde wat te gaan worden zeg, ik gaf me derhalve ook direct weer op voor een volgende wedstrijd later in het jaar en zou daar wel even naartoe gaan trainen.

Alles liep op schema, ik liep goede tijden en verscheen dan ook met veel vetrouwen aan de start van de Sluizenloop in Nieuwegein. Goed wat verder kruipen, maar nog steeds een soort van thuisgevoel.

17-09-2011 Sluizenloop 00:51:17 10.000 m 11,7 km/u

Een zware loop met sluizen op en af en de laatste 5 kilometer een hele forse wind, waartegen we moesten vechten. Ik startte weer veel te snel en kreeg aan het eind dan ook de rekening gepresenteerd, maar toch, voor zo'n zwaar parcours, wel even een nieuw PR. Gemiddelde snelheid was dezelfde als in IJsselstein met 11,7 km/uur.

Een week na de Sluizenloop was de Singelloop in Utrecht aan de beurt, alweer wat verder van huis, maar met een beetje inspanning kun je daarvandaan de Zendmast van IJsselstein nog wel zien staan, geen paniek dus. Ik had afgesproken met Loopmaatje Ronald en we konden gezellig even omkleden bij familie. Wat een sfeer daar trouwens in Utrecht. En een heel mooi parcours waar duizenden en duizenden mensen voor je blijven lopen. Ik had een tijd opgegeven van 50 minuten en verwachtte dus een startvak met gelijk gestemden. Dat bleek niet helemaal te kloppen, want ik kon veel harder. Of ging ik zoals gebruikelijk gewoon te hard van start?

Nou ja na een hele mooie loop door de prachtige stad Utrecht was mijn eindtijd  00:51:24

25-09-2011 ABN AMRO Singelloop Utrecht 00:51:24 10.000 m 11,7 km/u

Net geen PR dus, het scheelde een paar seconden, maar ach ik liep lekker met de meute mee. De gemiddelde snelheid was overigens, je raadt het mogelijk al: 11,7 km/uur.

Na op diverse zondagmorgens lekker lange afstanden te hebben gelopen, besloot ik het eens op een wat langere afstand te gaan proberen tijdens de loop: IJsselstein ontmoet Montfoort. Een geweldig concept, waarbij de lopers in twee steden starten en elkaar dan onderweg tegenkomen. Je kon 10 of 20 km lopen en loopmaatje Ronald en ik kozen de 20 om het risico te vermijden met zeer veel dampende en stinkende hardlopers in een bus terug te moeten rijden. Ik werd er snachts diverse keren wakker van, dan maar liever een beetje doorhalen.

Tada:

22-10-2011 ijsselstein ontmoet montfoort 01:42:53 20.000 m 11,7 km/u

Het maakt dus helemaal niets uit, 10 of 20 km, ik loop gewoon die 11,7 km/uur gemiddeld en dat was nou net voor die afstand best een leuke tijd, nietwaar. Wel genoten trouwens van een prachtig parcours tijdens deze loop. Ik liep het laatste stuk tot aan de finish op met een aardige mijnheer uit Nieuwegein, die precies mijn tempo liep en dat kwam goed uit op het laatste deel. Ik kwam zelfs nog een teenlengte eerder binnen zag ik op de uitslagenlijst.

Inmiddels besloten om het doel te zetten op een echte marathon in 2012, maar daar kom ik straks nog eventjes op terug.

Op 13 November was er een leuke loop in voormalig Vleuten, nu Leidsche Rijn of Utrecht zo je wilt.
Op het parcours van het Lint werden één of twee rondjes gerend met dus de 5 of 10 Engelse Mijlen. Ik koos voor de laatste van ruim 16 kilometer, zodat het goed in de opbouw past. Het viel niet mee door mijn nachtrust, of meer het ontbreken van een deel ervan, maar dankzij wat hulpmiddelen als gel en sportdrank kwam ik mijn "bijna dood ervaring" weer te boven. Nadat het beste eraf was na een kilometer of 15 vond ik iemand die mijn tempo liep en daar kon ik me een beetje aan op trekken. Het bleek dezelfde man uit Nieuwegein te zijn, die ik in IJsselstein op de finish voorbij liep. Ook toen was hij kilometers lang mijn eigen haas. (Een haas is iemand waar je achteraan kan lopen, red). Dit keer liep hij om uiteenlopende redenen wel als eerste over de meet. De belangrijkste reden was dat hij harder liep trouwens.

13-11-2011 Lintloop MAX (10 EM) 01:22:11 16.093 m 11,7 km/u

Voordeel is wel inmiddels dat ik niet meer op de tijd hoef te letten, mijn eindtijd was natuurlijk al van tevoren bekend, maar goed om even de officiele lijst erbij te pakken: 11,7 km/uur gemiddeld, waar vind je het nog.








De volgende officiele loop wordt de Linschotenloop op 17 December in Linschoten (echt waar) en daar loop ik de halve marathon in 1:48:11, dan weet je het vast. Dat is namelijk de eindtijd als je 11,7 km/uur loopt.


In 2012 heb ik gekozen om de marathon van Utrecht als eerste echte marathon te gaan lopen. Dat worden ruim 42 lange kilometers afzien, maar als je mijn standaard snelheid aan zou houden, zal er een mooie 3:36:23 met 11,7 km/uur gemiddeld op de klok staan als ik al dan niet kruipend over de finish kom. En dat zou pas echt een stunt zijn!

Utrecht, ik kom eraan!